10 listopada br. w Ambasadzie Polskiej w Canberze odbyła się uroczystość wręczenia Medali Wdzięczności 19 obywatelom Australii. Odznaczenia wręczyli  Ambasador RP Andrzej Jaroszyński i Konsul Generalny RP Daniel Gromann. W ceremonii uczestniczyło ponad 200 osób, w tym Senator Gary Humphries, wiceprzewodniczący Izby Parlamentarnej, Peter Slipper, przedstawiciele Ministerstwa Spraw Zagranicznych Australii oraz liczni przedstawiciele korpusu dyplomatycznego, w tym ambasadorzy USA, UE, Niemiec, Rosji, Izraela, Hiszpanii, Belgii, Indonezji, Argentyny.

Medale Wdzięczności w Australii otrzymali m.in.:

John Besemeres w latach 80-tych pisał regularne porady dla "Canberra Friends of Solidarity", tłumaczył  polskojęzyczne dokumenty, listy, petycje, artykuły prasowe (z Australii, Europy, w tym z Polski) na wierny, zwięzły i idiomatyczny język angielski; planował i przeprowadzał program regularnych wykładów pt. "Poland in the Twentieth Century" oraz "Solidarity and Contemporary Poland" dla studentów Slavonic Studies Programme, Macquarie University, Sydney.

Clare Birgin, w latach 80-tych była attache kulturalnym Ambasady Australii w Warszawie. Ogromnie zasłużona we wszelkich formach pomocy dla opozycji, z własnej inicjatywy chodziła nawet na procesy opozycjonistów. Można powiedzieć, że była zakochana w "Solidarności".

Elizabeth Cham działała w organizacjach pro-Solidarnościowych i pro-demokratycznych, uczestniczyła w demonstracjach przed budynkiem ambasady PRL w Yarralumla, Canberra, tłumaczyła dokumenty, petycje, dbała o organizację obecności dziennikarzy australijskiej prasy, radia i TV na pro-Solidarnościowych wiecach i demonstracjach w Canberze (lata 1981-1987), a także organizację obecności australijskich polityków i luminarzy (e.g. Manning Clark) na pro-Solidarnościowych wiecach i demonstracjach w Canberze (w celu zdefiniowania tych wydarzeń jako imprez atrakcyjnych dla dziennikarzy z australijskich mediów). Uczestniczyła w zbiórkach pieniędzy wśród mieszkańców Canberry na rzecz "Help Poland Live Appeal" (lata 1981-1983), na rzecz rodzin internowanych/represjonowanych członków NSZZ Solidarność, a także w sprzedaży wśród mieszkańców Canberry pro-Solidarnościowych podkoszulków, plakietek, naklejek na samochodowe zderzaki. Zbierała podpisy wśród mieszkańców Canberry na publicznych petycjach do Federalnego Rządu Australii o polityczne wsparcie dla represjonowanej NSZZ Solidarność i dla ochrony praw człowieka i godności ludzkiej w komunistycznej Polsce, koordynowała działalności pro-Solidarnościowe ze społeczno-kulturalnymi organizacjami canberryjskiej Polonii.

Prof. Manning Clark (pośm.) w latach 80-tych wielokrotne w wywiadach prasowych i telewizyjnych, udzielał moralnego i politycznego poparcia dla NSZZ Solidarność, jej celów i jej kierownictwa. Uczestniczył także i przemawiał podczas wielkich pro-Solidarnościowych demonstracji przed budynkiem ambasady PRL w Canberze.

Ewan „Mick" Donald Letts, tłumaczył polskojęzyczne dokumenty, listy, petycje, artykuły prasowe, pisał także regularne porady dla "Canberra Friends of Solidarity" nt. najlepszego (w konkretnych okolicznościach) sposobu współpracy z australijską prasą, radiem i TV, uczestniczył w zbiórce pieniędzy wśród mieszkańców Canberry na rzecz "Help Poland Live Appeal" a także rodzin internowanych/represjonowanych członków NSZZ Solidarność, wysyłał paczki z żywnością dla rodzin internowanych/represjonowanych członków NSZZ Solidarności, zbierał podpisy  wśród mieszkańców Canberry na publicznych petycjach do Federalnego Rządu Australii o polityczne wsparcie dla represjonowanej NSZZ Solidarność i dla ochrony praw człowieka i godności ludzkiej w komunistycznej Polsce.

Jim Maher (pośm.) w latach stanu wojennego w Polsce i w okresie rodzenia się Solidarności był prezesem Australijskich Związków Zawodowych Pracowników Sklepowych i wyróżnił się w promocji i wsparciu Solidarności.

John Maynes (pośm.) w latach stanu wojennego w Polsce oraz w okresie rodzenia się Solidarności był prezesem Australijskiego Związku Zawodowego Urzędników i wyróżnił się w pomocy walczącej w Polsce Solidarności.

Margaret Reid jest wpływowym politykiem australijskim. Była pierwszą kobietą, która stanęła na czele australijskiego Senatu. W latach 80-tych Margaret Reid wyrażała zdecydowane poparcie dla Solidarności i krytykę władz komunistycznych w związku z wprowadzeniem stanu wojennego. Jako wpływowy polityk zajmujący się problemami mniejszości, Reid odegrała istotną rolę we wspomaganiu działań inicjowanych przez polską społeczność mających na celu zorganizowanie pomocy humanitarnej dla Polski. Pomogła też we wprowadzeniu specjalnego programu dla uchodźców politycznych z Polski okresu Solidarności, w ramach którego otrzymywali oni pomoc na adaptację do życia w Australii.

Kevin Ruane w latach 80-tych korespondent BBC, szef biura BBC w Warszawie. Najbardziej obiektywny i nie poddający się w najmniejszym stopniu "urokowi" Urbana korespondent zachodni. W ostatnich latach autor doskonałej, wnikliwej książki p.t."Racja Stanu - zabić księdza" (o zamordowaniu Księdza Jerzego).

Kyle Wilson zainteresował się działalnością opozycji demokratycznej w Polsce poznając publikacje m.in. A. Drawicza, M. Króla, T. Konwickiego i A. Walickiego. W roku 1982 w drodze do Warszawy, aby przejąć pozycję radcy politycznego Ambasady Australii w Warszawie, nawiązał z własnej inicjatywy kontakt z paryska „Kulturą" gdzie zaoferował pomoc w wspieraniu podziemnej opozycji stanu wojennego, dostarczał listy  dla ukrywających się działaczy opozycji,  przez pośredników. W czasie pobytu na placówce w Warszawie udzielał materialnej pomocy przywódcom podziemnej Solidarności m.in. Z. Bujakowi. Jako uczestnik kursu języka i kultury polskiej w KUL, a następnie jako  pracownik Ambasady przesyłał informacje na temat sytuacji w kraju. Dwukrotnie uniknął zatrzymania obserwując demonstracje. Jego raporty przyczyniły się do wypracowania zdecydowanego stanowiska rządu ZA wobec wypadków w Polsce po wprowadzeniu stanu wojennego. Po powrocie do Australii Wilson kontynuował swoje wsparcie dla walki Solidarności ,jako pracownik służby cywilnej i osoba prywatna.