18 października w obecności Ambasador RP Katarzyny Skórzyńskiej wręczono Medale Wdzięczności obywatelom Portugalii, którzy w latach 80-tych wspierali polską opozycję. Odznaczenia wręczyli Karol Modzelewski i Maciej Zięba OP. Wśród odznaczonych osób znaleźli się m. in.: Mario Soares, Mário António da Mota Mesquita, Henrique Coelho, José Manuel Tourres Couto.

Mario Soares, jeden z najważniejszych przywódców portugalskiej opozycji walczącej w latach 60. i 70. z reżimem autorytarnym w Portugalii, po obaleniu dyktatury premier i prezydent kraju. Na początku lat 80-tych XX w. był przywódcą Partii Socjalistycznej (PS), która aktywnie wspierała walkę polskiej opozycji o wolność i demokratyzację kraju. Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce, kierowana przez Soaresa PS potępiła decyzję polskich władz, uznając iż potwierdza ona brak całkowitej suwerenności Polski oraz niezdolność systemu totalitarnego inspirowanego modelem sowieckim do liberalizacji i wprowadzenia reform. Podkreślając solidarność portugalskich socjalistów z polskim społeczeństwem PS Soaresa ostro krytykowała działania represyjne podjęte przez władze w Warszawie wobec opozycji demokratycznej. PS była również jednym z trzech wnioskodawców protestu przeciw wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce, przyjętych przez portugalskie Zgromadzenie Republiki 14.12.1981 r. O poparcie dla walki Solidarności Mario Soares zabiegał również na forum Międzynarodówki Socjalistycznej, której w tym okresie przewodził. Przyczynił się bezpośrednio nie tylko do przyjęcia przez tę organizację deklaracji potępiającej wprowadzenie stanu wojennego, lecz także do kontynuowania przez całe lata osiemdziesiąte wparcia dla przywrócenia dialogu Solidarności i polskiego Kościoła z władzą oraz wsparcia na rzecz polskich uchodźców i emigrantów.

Mário António da Mota Mesquita, dziennikarz i wykładowca uniwersytecki, w latach 1978-1986 był redaktorem naczelnym „Diário de Notícias", jednego z największych dzienników portugalskich. Kierowana przez niego gazeta w sposób obszerny i obiektywny informowała o walce Solidarności i polskiego społeczeństwa
z reżimem komunistycznym. Po wprowadzeniu stanu wojennego artykuły, felietony, reportaże i wywiady poświęcone Polsce i walce podziemia solidarnościowego o wolność, ukazywały się w zasadzie codziennie, zajmując znaczną cześć rubryki dotyczącej spraw międzynarodowych.

Henrique Coelho jest działaczem związkowym, od trzydziestu lat związanym z Powszechną Unią Pracowników (UGT). Na początku lat 80-tych XX w. kierował jej departamentem ds. zagranicznych. Jako działacz związkowy od początku powstania NZSS Solidarność prowadził działania promujące oraz wspierające walkę związku
i polskich robotników z reżimem komunistycznym. Poza wsparciem moralnym dla Solidarności, organizował pomoc materialną dla solidarnościowego podziemia.

José Manuel Tourres Couto od początku powstania NZSS Solidarność prowadził działania promujące oraz wspierające walkę związku i polskich robotników z reżimem komunistycznym. Wspierał działalność Komitetu Informacyjnego nt. Walki Solidarności (CILS), który w okresie październik 1981 r. - styczeń 1982 r. wydał cztery numery biuletynu „Solidarność", poświęconego niezależnemu związkowi w Polsce oraz sytuacji wewnętrznej w kraju. Po ogłoszeniu stanu wojennego kierowana przez Torres Couto UGT była jedną z pierwszych portugalskich organizacji, która wydała (14.12.1981 r.) oświadczenie potępiające wprowadzenie stanu wojennego w Polsce oraz związane z nim pogwałcenie praw człowieka i praw związkowych. UGT, po raz pierwszy w historii związku, zorganizowała również 16.12.1981 r. serię protestów i manifestacji społecznych wspierających Solidarność
i Lecha Wałęsę w największych miastach Portugalii.