Prezydent Bronisław Komorowski 3 września w Berlinie wręczył Medale Wdzięczności obywatelom Niemiec, którzy w latach 80-tych wsparli polską opozycję. W tej uroczystej ceremonii Prezydentowi RP towarzyszyli Maciej Zięba OP - dyrektor Europejskiego Centrum Solidarności oraz Jerzy Borowczak - jeden z liderów oraz inicjatorów strajku w Stoczni Gdańskiej w 1980 r. Gości przywitał przewodniczący Bundestagu Norbert Lammert.

Medale otrzymali: Helga Hirsch, Hans Henning Hahn, Ruth Henning, Roland Jahn, Christian Semmler, Wolfgang Templin, Joachim Trenkner, Reinhold Vetter, Elisabeth Weber oraz Wolfgang Stock.

Helga Hirsch od 1979 r. i swojego pierwszego kontaktu z polską opozycją efektywnie ją wspomagała, m.in. szmuglując do Polski drukarkę a z Polski na Zachód (także do Radia Wolna Europa) polską prasę podziemną. W trakcie dyskusji panelowych w niemieckich mediach, ostro krytykowała stosowaną wówczas przed Bonn politykę Détente. Po wprowadzeniu stanu wojennego opiekowała się Grupą Solidarności z Gdańska, która nie mogła powrócić do kraju.

Hans Henning Hahn mieszkający w latach osiemdziesiątych w Kolonii aktywnie wspierał „Solidarność". Jako historyk i wykładowca uniwersytecki, świetnie znający język polski i posiadający wielu polskich przyjaciół i kontakty w Polsce z sukcesem zabiegał o uwrażliwienie niemieckiej opinii publicznej na problemy polskiej Solidarności i mobilizował ją do pomocy poprzez publikacje oraz wystąpienia na konferencjach i spotkaniach.

Ruth Henning nawiązała kontakty z Solidarnością w latach 1980-1982, następnie w stanie wojennym była współzałożycielka i aktywną działaczka niemieckiej organizacji wspierającej Solidarność w stanie wojennym: Solidarność z Solidarnością w Kolonii (Niemcy Zachodnie). Odwiedzała Polskę
i utrzymywała intensywne kontakty z opozycją.

Roland Jahn był jednym z czołowych działaczy antykomunistycznych w NRD. W 1982 roku został aresztowany za manifestację poparcia dla Solidarności.Zatrzymany, po wielomiesięcznym pobycie w areszcie, w roku 1983 został wydalony z NRD do Republiki Federalnej Niemiec. W Berlinie Zachodnim rozpoczął współpracę
z telewizją Sender Freies Berlin. Specjalizował się w realizacji programów o ruchach wolnościowych w NRD, Polsce i innych krajach bloku sowieckiego. Wspierał, jako publicysta polityczny i jako obywatel ruch Solidarności.

Christian Semmler nawiązał kontakty z Solidarnością w latach 1980-1982, następnie w stanie wojennym był współzałożycielem i aktywnym działaczem niemieckiej organizacji wspierającej Solidarność w stanie wojennym: Solidarność z Solidarnością w Kolonii (Niemcy Zachodnie). Wspierał również Solidarność jako dziennikarz, miedzy innymi w niemieckiej gazecie „Tageszeitung" wychodzącej w Berlinie.

Wolfgang Templin jeden z protagonistów ruchu antykomunistycnego w NRD w latach 80; w 1976 przebywał na studiach w Warszawie, gdzie zapoznał się z działalnością KOR-u, nauczył się języka polskiego, zainspirował ruchami wolnościowymi. W latach 80. w duchu Solidarności, powołując się na Solidarność, współtworzył najważniejszą grupę antykomunistyczną w NRD „Initiative für Frieden und Menschenrechte". Był współorganizatorem drugiego obiegu w NRD, redaktorem czasopisma „Grenzfall", publikującego tajże teksty o Polsce.

Joachim Trenkner w latach 70. i 80. był czołowym redaktorem zachodnioberlińskiej telewizji państwowej Sender Freies Berlin. Pełniąc tę funkcję, regularnie jeździł do Polski, miedzy innymi do Gdańska, realizując filmy, realizując wiele materiałów filmowych, produkując programy na temat ruchu Solidarności oraz polskiego podziemia antykomunistycznego. Latem 1980 oraz bezpośrednio przed wprowadzeniem stanu wojennego był w Polsce, w stoczni gdańskiej. Joachmim Trenkner był w tych latach m.in redaktorem naczelnym programu publicystycznego „Kontraste", bardzo popularnego na terenie RFN, emitowanego w pierwszym programie telewizji niemieckiej, a który wówczas specjalizował się w relacjach ze świata za żelazną kurtyną.

Reinhold Vetter od 1978 roku jako dziennikarz prasowy i radiowy nawiązał kontakt Niezależnymi Wolnymi Związkami Zawodowymi w Trójmieście, potem relacjonował powstanie Solidarności i jej działalność. W 1983 roku współredagował obszerną dokumentację o Solidarności: „Solidarność. Die polnische Gewerkschaft Solidarität in Dokumenten, Diskussionen und beiträgen", Kolonia, Bund Verlag 1983. Działalność dziennikarską kontynuował w latach 80. - aż do dnia dzisiejszego jest jednym z najbardziej aktywnych dziennikarzy polsko-niemieckich. Na początku lat 80. był w Kolonii współorganizatorem inicjatywy „Solidarność z Solidarnością", organizował pomoc charytatywną oraz pomoc dla podziemnej poligrafii.

Elisabeth Weber w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych jako współpracowniczka i ekspertka partii niemieckich Zielonych ds. Europy Wschodniej położyła nieocenione zasługi dla lepszego porozumienia pomiędzy Niemcami i Polakami, była rzecznikiem spraw polskiej Solidarności w tej partii, współzałożycielką i działaczką Niemieckiego komitetu „Solidarność z Solidarnością". Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Wolfgang Stock W latach 80. korespondent niemieckich mediów w Europie Środkowo-Wschodniej,  w„Die Welt" ukazywały się jego artykuły dotyczące Polski czasów stanu wojennego. Pozostawał w bliskich kontaktach z opozycyjnymi intelektualistami w NRD, „Solidarnością" i „Kartą 77" w Czechosłowacji. Poprzez księdza Jerzego Popiełuszkę wspierał rodziny działaczy „Solidarności".