Z udziałem Prezydenta Lecha Wałęsy i jego małżonki Danuty, a także Premiera Donalda Tuska w niedzielę 29 sierpnia w Filharmonii Bałtyckiej na Ołowiance odbyło się premierowe wykonanie symfonii Pawła Mykietyna VIVO XXX. Utwór został napisany specjalnie z okazji 30. rocznicy Sierpnia `80 na zlecenie Europejskiego Centrum Solidarności. Orkiestrą Symfoniczną Polskiej Filharmonii Bałtyckiej oraz Państwowym Chórem Filharmonii w Mińsku dyrygował Reinbert de Leeuw.

Symfonia Pawła Mykietyna

Ta trwająca 70 minut kompozycja przeznaczona jest na chór, wielką orkiestrę symfoniczną i dyskretnie użyte środki elektroniczne. Symfonia jest utworem jednoczęściowym, ale można wyróżnić w nim 5 odcinków. Pierwszy to trwające dziesięć minut tutti chóru i orkiestry, będące ciągłą kulminacją i symbolizujące siłę wspólnoty charakteryzującą początki ruchu solidarnościowego. Pod koniec części dochodzi do kilku ingerencji, „zagłuszania" muzyki przez elektroniczny dźwięk „cenzury", który kończy pierwszy odcinek. Na zasadzie pointy następuje krótka pieśń ludowa z okolic Babiej Góry symbolizująca koniec „karnawału Solidarności". Dalsze dziesięć minut to odcinek o zróżnicowanej strukturze, po którym przychodzi kolejna pieśń ludowa z okolic Skierbieszowa. Nawiązuje ona do wydarzeń stanu wojennego. Odcinek trzeci to część główna. Bardzo dramatyczne, tym razem dwudziestominutowe tutti chóru i orkiestry. Po tej permanentnej kulminacji rozbrzmiewa tym razem kurpiowska pieśń ludowa. Pieśń śpiewana jest przy akompaniamencie odtwarzanego z głośników dźwięku przelatującego w oddali samolotu odrzutowego miała pierwotnie oddać jedynie atmosferę oczekiwania, jednak teraz po katastrofie smoleńskiej nabierze niestety dodatkowych, bolesnych znaczeń. Koniec symfonii to trwające dziesięć minut kolejne tutti nawiązujące do początku utworu.

Honorowy patronat nad wydarzeniem objął legendarny przywódca Solidarności Lech Wałęsa.

Paweł Mykietyn - urodził się w Oławie w 1971 roku. Należy do najciekawszych i najwybitniejszych polskich kompozytorów współczesnych: jest autorem muzyki autonomicznej, teatralnej i filmowej, a dodatkowo znakomicie gra na klarnecie. Ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 1996 roku w klasie prof. Włodzimierza Kotońskiego. W czasie studiów poznał Pawła Szymańskiego - to fascynacji jego muzyką zawdzięczamy takie utwory jak 3 for 13 (pierwsza lokata w kategorii twórczości kompozytorów młodych na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu w 1995 roku) oraz Eine kleine Herbstmusik (1995) i Koncert fortepianowy (1997), oba na zamówienie festiwalu „Warszawska Jesień". Jak sam mówi, sztuką w komponowaniu jest znalezienie rozsądnych proporcji między matematyką a spontanicznością. Ta pierwsza jest niezbędnym narzędziem gdy pisze symfonie, druga przydaje się w teatrze, z którym jest silnie związany od początku swojej kariery. Współpracował między innymi z takimi reżyserami jak Krzysztof Warlikowski (parędziesiąt wspólnych spektakli, w tym opera kameralna Ignorant i Szaleniec z 2001 roku), Grzegorz Jarzyna, Piotr Cieślak, Adam Hanuszkiewicz i Andrzej Woron. Napisał również muzykę do wielu ważnych polskich filmów, w tym etiudy Ojciec z filmu Solidarność, Solidarność... (2005) oraz 33 Sceny z życia (2008) i Tatarak (2009). W czerwcu 2008 za swoją II Symfonię otrzymał nagrodę mediów publicznych Opus w dziedzinie muzyki poważnej. W tym samym roku na festiwalu „Wratislavia Cantans" miała miejsce premiera Pasji według św. Marka z jego muzyką. Paweł Mykietyn jest laureatem wielu indywidualnych wyróżnień, w tym Paszportu Polityki (2000) oraz trzech zeszłorocznych Fryderyków za swój pierwszy monograficzny album Speechless Song w kategoriach Kompozytor Roku, Album Roku Muzyki Współczesnej oraz Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej. Pod koniec maja 2010 Paweł Mykietyn otrzymał nagrodę indywidualną 35. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za muzykę do filmu Trick (2010).

Reinbert de Leeuw urodził się w Amsterdamie w 1938 roku. Jest wybitnym dyrygentem muzyki współczesnej (Messiaen, Kagel, Gubaidulina, Górecki, Schönberg, Webern), a także pianistą (jego nagrania kompozycji Erika Satie uchodzą za legendarne) oraz kompozytorem. W 1974 roku założył orkiestrę kameralną Schönberg Ensemble, której dyrektorem muzycznym i dyrygentem jest do dzisiaj. W 1992 roku był dyrektorem artystycznym festiwalu w Aldeburghu, a w latach 1994-1998 festiwalu muzyki współczesnej Tanglewood. Oprócz koncertów de Leeuw dyrygował wieloma produkcjami operowymi z De Nederlandse Opera oraz De Nationale Reisopera. W 2003 roku miała miejsce premiera jego aranżacji znanego utworu Im wunderschönen Monat Mai: Dreimal sieben Lieder nach Schumann und Schubert, który od tego czasu był wielokrotnie wykonywany przez Schönberg Ensemble oraz niemiecką aktorkę Barbarę Sukovą. Reinbert jest laureatem Nagrody Edisona za pierwszy album z serii Ligeti Project z 2002 roku. Posiada doktorat Honoris Causa uniwersytetu w Utrechcie (1994).