Zapis narodzin Solidarności od chwili wybuchu strajku w Stoczni Gdańskiej po rejestrację związku - o tym wszystkim opowiada sztuka Polskie lato, polska jesień, której prapremierowe czytnie odbyło się  w poniedziałek 14 czerwca w Stoczni Gdańskiej, w ramach czwartego Festiwalu All About Freedom. Sztukę autorstwa Małgorzty Niezabitowskiej przeczytali aktorzy Teatru Wybrzeże. Całość wyreżyserował Krzysztof Babicki. Po spektaklu odbyła się debata ideowa pt. Szukając Solidarności. Do debaty  zaprosiliśmy znane postaci polskiego życia artystycznego, które w swojej twórczości poruszają problemy związane z polską tożsamością i stosunkiem do tradycji wspólnotowej.

Prapremierowe czytanie sztuki   Małgorzaty Niezabitowskiej

reżyseria: Krzysztof Babicki  

występują: Mirosław Baka, Jerzy Kiszkis, Anna Kociarz, Krzysztof Matuszewski, Maria Mielnikow, Dariusz Szymaniak, Florian Staniewski, Halina Winiarska    

Polskie lato, polska jesień jest dokumentem epoki. Jest zapisem narodzin Solidarności - od chwili wybuchu strajku w Stoczni Gdańskiej po rejestrację związku. Autorka wnikliwie analizuje skomplikowany proces historyczny, w wyniku którego komunistyczny rząd ustąpił wobec strajkujących robotników. Jesteśmy świadkami PRL-owskiej rzeczywistości, obserwujemy rozszerzający się na kraj sierpniowy strajk, uczestniczymy w burzliwych sporach protestujących z władzą, cieszymy ze zwycięstw, podzielamy wątpliwości i lęk. Dostrzegamy też pierwsze, rysujące się podziały, choć sztuka została napisana 30 lat temu i trudno było wówczas przewidzieć procesy polityczne ostatnich trzech dekad. Sztuka Niezabitowskiej jest raczej pytaniem, niż odpowiedzią i tak ją dziś odczytujemy. Reżyser prapremierowego czytania sztuki szukał aktualnych kontekstów, odniesień, które i dziś są dla nas ważne. Jest tych wątków nad podziw wiele.  Krzysztof Babicki zaprosił do prezentacji sztuki aktorów, którzy wspierali strajkujących w stoczni występami w Sali BHP - Jerzego Kiszkisa, Halinę Winiarską, Floriana Staniewskiego, a także aktorów młodego pokolenia - Mirosława Bakę, Annę Kociarz, Dariusz Szymaniaka - dla których ten tekst jest próbą zmierzenia się ze spuścizną i dziedzictwem Solidarności.  

Spektakl stanowił punkt wyjścia do debaty ideowej All About Freedom Festival Szukając Solidarności na temat dziedzictwa kulturowego i tożsamości Polaków, która rozpoczęła sie tuż po zakończeniu przedstawienia.

Po trzydziestu latach od wielkiej zmiany społecznej, którą przyniósł ruch Solidarności, pragniemy zapytać o rolę, jaką solidarność pełni dzisiaj w naszym życiu codziennym. Narodziny związku zawodowego i ruchu społecznego w roku 1980 miały wiele twarzy: przyniosły poczucie wspólnoty, wyostrzyły moralną wrażliwość na świat, dla wielu stały się doświadczeniem bliskości, a także swoistego nawrócenia, w którym pytania egzystencjalne łączyły się z religijnymi. Ruch Solidarności przyniósł wreszcie zmianę w polityce - życie codzienne zaczęło wymuszać na rządzących poszerzenie przestrzeni wolności, dotąd niedostępnej dla społeczeństwa.   Do debaty Szukając Solidarności zaprosiliśmy znane postaci polskiego życia artystycznego, które w swojej twórczości poruszają problemy związane z polską tożsamością i stosunkiem do tradycji wspólnotowej.  

       Goście:

• Barbara Piórkowska /poetka/
• Łukasz Rostkowski L.U.C /muzyk/
• Paweł Dunin-Wąsowicz /krytyk literacki/
• Małgorzata Niezabitowska /autorka sztuki/

Debatę rozpoczęła teatralna próba czytania tekstu Małgorzaty Niezabitowskiej Polskie lato, polska jesień, napisanego w podczas karnawału Solidarności. W ten sposób chcielibyśmy przywołać kontekst wydarzeń sierpniowych roku 1980 i uczynić go punktem wyjścia naszej dyskusji. Podczas debaty pytaliśmy o to, jak Solidarność zapisała się w zbiorowej świadomości Polaków, przede wszystkim zaś zapytać o kondycję solidarności i poczucia wspólnotowości w naszym społeczeństwie dzisiaj. Dla badaczy polskiej tożsamości, Solidarność była ostatnim zrywem romantycznym. Czy nowe pokolenia, które Solidarność znają jedynie z przekazów poprzednich generacji, przejmują ten romantyczny kształt polskiej tożsamości, czy też raczej wybierają nowe formy, oddalając się od narodowej tradycji? Czy wydarzenie Solidarności sprzed 30 lat może stanowić potencjał do budowania zaufania społecznego i wspólnoty, czy też etos Sierpnia'80 pojawił się, by po chwili zniknąć, pozostawiając po sobie puste miejsce w przestrzeni społecznej?